“3 aya ikimərtəbəli ev tikdim“

15:15 19.10.2011
Yazını böyüt
Yazını kiçilt

Rüfət Hüseynov: “Həbsxanada kibrit və diş çöplərindən ev düzəltmişdilər“

Onunla təsadüfən görüşdük. “Simkart“ danışıq konturu almaq üçün akademik Həsən Əliyev və Səməd Vurğun küçələrinin kəsişməsində yerləşən Bakı Telefon Avtomat Qovşağının 25 saylı köşkünə gedəndə. Köşkün balaca pəncərisindən içəri boylananda qarşılaşdığım qəribə bir mənzərə məni əməlli-başlı heyrətləndirdi: köşkdə satıcı işləyən cavan öğlan kibrit və diş çöplərindən naməlum tikilinin fiqurunu xatırladan hasar düzəldirdi.

Əl işi diqqətimizi özünə cəlb etdiyindən onu söhbətə tutmağa çalışıram. Məlum olur ki, 1987-ci il təvəllüdlü və əslən Ağstafa rayonundan olan Rüfət Hüseynov Milli Aviasiya Akademiyasını bitirib. Sonra Goranboy rayonundakı “N“ saylı hərbi hissədə hərbi xidmət keçib. Həqiqi hərbi xidməti yenicə bitirdiyindən hələlik öz ixtisası üzrə iş axtarır. Yaranmış vaxt boşluğundan istifadə edərək hazırda satıcı işləyir. Dediyinə görə, son model nəqliyyat vasitələri ilə maraqlanmaq, milli və xarici mahnılara qulaq asmaq, müxtəlif musiqiləri dinləmək, eləcə də kibrit və diş çöplərindən ayrı-ayrı əşyalar düzəltmək əsas hobbiləri sırasındadır. Müsahibimiz deyir ki, atası Faiq Hüseynov uzun illər xarrat və dülgərlik işləri ilə məşğul olub. Hazırda ev ustası kimi bənnalıqla, evlərdə və mənzillərdə əsaslı və cari təmir işləri ilə məşğul olur. Ona görə də Rüfət irsən keçmə qabiliyyət kimi tikinti işlərini az-çox öyrənib.
Onun əl işlərinin tarixçəsi isə 2005-ci ildən başlayır. Dediyinə gğrə, 2005-ci ildə internet-klubda olarkən ora çöplərdən düzəldilmiş bir ev gətiriblər: “Öyrəndim ki, onu həbsxanada məhbusluq həyatı yaşayan tanımadığım bir dustaq düzəldib. Bir qapısı və bir pəncərəsi olan bu ev çox qəşəng və maraqlı idi. Onu satın almaq istəyənlər də oldu. Amma satmadılar. Çöp-evi çox bəyəndiyim üçün belə bir ev düzəltmək qərarına gəldim. 2005-ci ilin fevral ayında ilk işimə başlamağı qərara aldım. Kibrit və diş çöplərindən ikimərtəbəli ev düzətlməyə başladım. Ancaq tələbə olduğum üçün buna çox vaxt ayıra bilmirdim. İlk işim təxminən 3 aya başa gəldi. Çox maraqlı oldu, görənlər onu çox bəyəndilər“. Rüfət Hüseynov əl qabiliyyətinin ilk yadigarı olan işinin məhv olduğunu təəssüflə qeyd edir. Dediyinə görə, Mərdəkandakı dükanların birində satıcı işlədiyi vaxt düzəltdiyi ikimərtəbəli evə əlavələr etmək üçün onu özü ilə iş yerinə aparıbmış: “Necə oldusa, kağız qutulardan biri onun üstünə aşdı və ev uçub-dağıldı. Mən çöpləri yenidən yapışdırdım və dükanın qapısının ağzına qoydum ki, orada günəş şüalarının təsiri nəticəsində tez qurusun. Amma xəbərim olmadığından külək onu avtomobil yoluna saldı. Bu zaman sürətlə şütüyən nəqliyyat vasitələrinin təkərləri altında qalan çöp-evim tamamilə qırıq-qırıq oldu. O mənzərə yadıma düşəndə indi də özümə gələ bilmirəm. Onda çox kövrəlmişdim, hətta ağlamaq istəyirdim“. Bununla belə, bir müddət sonra Rüfət Hüseynov anlayıb ki, qabiliyyəti bu işləri davam etdirmək, hətta daha təkmil şəkildə fiqurlar qurmağa imkan verir. Beləliklə də Tanrının ona verdiyi qabiliyyətdən təskinlik taparaq başqa ideyalar haqqında fikirləşməyə, yeni fiqurlar düzəltməyə başladıb: “O vaxtdan üzübəri neçə ev və digər əşyalar hazırlamışamsa, hamısını dost-tanışlara hədiyyə vermişəm“. Həmsöhbətimiz deyir ki, təxminən bir aydır yeni bir mənzil fiqurunu quraşdırmağa başlayıb. Bu dəfə kartonun üstündə həyəti olan bir ev. Elə bir ev ki, onu adi həyatda gördüyümüz evlərdən heş nə fərqləndirmir: “Oradakı evin qapısı, pəncərəsi və pilləkəni var. Həyətdə çardaxlı istirahət obyekti də qurulub. Stollar və oturacaqlar da yerləşdirilib. Evin yan tərəfində zibil tullantılarının daşınması üçün yük arabası da var. Həyətdə ağaclar da əkilib. Həyətin ətrafını əhatə edən çöp-barıların həm insanların, həm də nəqliyyat vasitələrinin giriş-çıxışı üçün qapıları var. Hələlik üzərində işləyirəm. Yeni əlavələr edəcəyəm“. Rüfət Hüseynovun əl işinin sirrini də öyrənməyə çalışdıq. Müsahibimiz deyir ki, kibrit və diş çöplərindən, “super kley“ adlı yapışqandan, nazik simlərdən, kartondan, kağız parçalarından və digər vasitələrdən istifadə etmək lazımdır: “Əl qabiliyyəti, bacarığı və fantaziyası olan hər kəs bunu düzəldə bilər. Çətin deyil. Ancaq bunun üçün güclü səbr, dözüm, dəqiqlik və hövsələ lazımdır. Çünki belə evlər və digər əşyalar qısa müddətə düzəldilə bilməz. Onun üçün kibrit və diş çöplərinin ölçülərini götürmək, onları ülgüclə dəqiq kəsmək, yapışqanla dəqiqliklə yapışdırmaq mütləq vacibdir. Yaxud çöpləri suda saxlamaq lazımdır ki, nəmiş olsun və ondan dairəvi nəsə düzəltmək, məsələn, pəncərə çərçivəsi, təkər hazırlamaq mümkün olsun. Bir sözlə, dediklərimi kimsə etməsə, xırda bir səhv üzündən ciddi problem yarana bilər və düzəldilmiş evin və ya başqa əşyanın ömrü qısala, yaxud birdəfəlik məhv ola bilər. Məndə isə həm sadaladığım keyfiyyətlər olduğundan, həm də asudə vaxtımın çox olduğundan istədiklərimi düzəldə bilirəm“.
Müsahibim söyləyir ki, yeni əl işini öz şəxsi kolleksiyasında bir xatirə olaraq saxlayacaq. Yaxud da onu yaxın dost-tanışlardan birinə hədiyyə də edə bilər: “Bu iş mənim hobbim olduğu üçün bu sənətə kommersiya maraqları baxımından yanaşmıram. Amma sifarişlər olarsa, bu barədə düşünəcəyəm“.
Təbriz Vəfalı
Oxunma sayı 51