Qahirənin "Odissey" qalereyasında bu yaxınlarda açılan və mayın 12-dək davam edəcək qrup sərgisi davam edir. Sərgidə misirli 27 plastik sənətkar öz ölkələrindəki həyatın xüsusiyyətləri ilə bağlı çoxlu xatirələri və müşahidələri özündə cəmləyən müxtəlif hekayələr və xatirələr danışırlar. Bu rəssamların bəziləri öz əsərləri ilə yox olmaq üzrə olan təfərrüatlara və adətlərə işıq salır.
Hafta.az-ın yazdığına görə, “Misir hekayələri” adlı sərgidə plastik və rəngkarlıq sahələrində çalışanlarla yanaşı, məktəb rəssamları da iştirak edir. 80-ə yaxın rəsm əsərindən ibarət əsərlər Misirin sosial, sivilizasiya və mədəni irsinin yaddaşında səhifələr canlandırır. Bu əsərlərdə ətraf mühitdən və tarixdən ilhamlanan bir çox element var. Xüsusən də qədim Misir və İslam sivilizasiyalarının adət-ənənələri açıqlanır. Müxtəlif hallarda misirlilər, xüsusən də bayramlarda hələ də riayət etdikləri adət-ənənələr, adətlər və mərasimlərlə eyniləşirlər.
Rəssam Randa İsmail dəfələrlə səyahət etdiyi və uzun müddət qaldığı Nubianı (Cənubi Misir) yağlıboya tablolardan ibarət divar rəsmləri vasitəsilə sərgidə müşayiət edir. İsmayıl öz xalqına, onların adət-ənənələrinə, ayinlərinə aid hər şeyi müxtəlif vaxtlarda araşdıraraq sərgiyə öz töhfəsini verir. Rəssamın tablosu hərarət və sülhün hökm sürdüyü Misir həyatının sadəliyini vurğulayır. Rəssam təbiətin qoynunda, ənənəvi evlərinin əhatəsində qrup halında gəzən qadınları təsvir edərək sülh və əmin-amanlıq hissini ifadə edib.
Rəssam Randa İsmail "Şarkul Avsat"a müsahibəsində "Nubiyada qalarkən və orada bir çox ailəni ziyarət edərkən nubiyalı qadınlara heyran olduğu üçün" məhz onları seçdiyini deyib və əlavə edib ki, onlar cəmiyyətdə təsirli, güclü və səbirli bir rola sahibdirlər.
İsmayıl izahatlarını belə davam etdirdi: “Nibiya qadını evinə və uşaqlarına baxmaq, sənətkarlıq etmək kimi bir çox məsuliyyətləri üzərinə götürür və təəccüblüdür ki, həyatının son dərəcə sadəliyinə baxmayaraq, özünü məmnun və xoşbəxt hiss edir, üzü həmişə gülür”.
Plastik sənətçi İbrahim Buridi Misir xalqına və folkloruna dair hekayələri izah etmək üçün özünün ixtira etdiyi bədii texnikadan yararlanır. O öz əsərlərini daha çox kiçik kəndində baş verənlərə və insan münasibətləri haqqında dramatik hekayələrə bənzəyir. O, Misir çöllərində öz qəhrəmanlarının ardınca gedib, onlarla yaşayıb və hər şeyi yaddaşında saxlayıb kimi görünür.
Rəssam bu sərgidə misirlilərin xatirələrini yox olmaqdan qoruyan, onları sap və rəngli parçalarla birləşdirərək yenidən həyata qaytaran yenilikçi bədii tərtibatlar sayəsində öz xüsusiyyətlərini və zənginliyini bərpa etmək üçün bu yolu qət edir.
Buridi deyib: “Sərgidəki rəsmlərimdə kənd evlərinin yanında düz küçələri olan Misir məhəlləsinin ürəyindən, insanlarının nəcib əxlaqından maraqlı hekayələr var. Xüsusilə bayram günlərində Misir qoxuyan hekayələri danışmağa diqqət yetirmişəm. Bunlar arasında Əbu Zeyd əl-Hilalinin hekayələri, zarafat, kukla teatrı, məddah, Məvavil padşahlarının nağılları, yelləncəklərdə minən, küçədə top oynayan, kuklalarla oynayan və Ramazan bayramında taxta arabaları ilə satıcılardan termos alan uşaqların sevinci var”.
Rəssam Umayma əs-Sisinin sərgidəki işi misirli qadınların zəngin irs və gözəlliklə dolu başqa bir vizual hekayəni izah etmək üçün əlaqəli olduğu folklor ornamentlərini vurğulayır. Rəsmlərdəki qadınlar, xüsusən də xoşbəxt günlərdə parlaq rənglərdə geyinmiş və əsrlər boyu onlarla əlaqəli sırğalar, boyunbağılar və digər bəzək əşyaları ilə bəzədilib.
Sərgidə rəssamların əsərlərində misirlilərin bayram əyləncələri də yer alıb. Misirlə bağlı hekayələri təsvir etmək üçün İslam və ümumi motivlərdən və yazılardan istifadə edilib.
Rəssam Samir Səlahəddin də rəsm kolleksiyasında Misir həyat tərzinin təfərrüatlarına diqqət yetirərək, tamaşaçını evin içərisinə çəkməklə yemək-içməyin necə olduğunu, evdə qadınların məsuliyyətini təcəssüm etdirib.
